Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ’09, ΜΕΡΟΣ 2ο

Πριν κάνα δίμηνο είχα δει μία παράσταση η οποία, από ό,τι είδα στο Αθηνόραμα, έχει κατέβει πλέον. Παρόλα αυτά τότε είχα γράψει μια παρουσίαση, από την πλευρά του θεατή πάντα, αφού δεν είμαι ούτε κριτικός θεάτρου ούτε θεατρολόγος και είπα να την ανεβάσω.

Η ομάδα epta παρουσιάζει στο θέατρο "ΑΡΤΙ" την παράσταση "ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ’09, ΜΕΡΟΣ 2ο", μια παράσταση που πραγματεύεται τους θεούς –με την ευρύτερη έννοια του όρου- του σήμερα και τους γενικότερους προβληματισμούς πάνω στο θέμα της πίστης.

Πρόκειται για μία παράσταση σύγχρονου θεάτρου, βασισμένη στο devise theater και τον αυτοσχεδιασμό. Πιο συγκεκριμένα, αυτό που παρακολουθεί ο θεατής είναι μια σειρά σχεδόν χορογραφημένων κινήσεων, με ιδιαίτερη έμφαση στην κυκλική επανάληψη των σημείων στα οποία οι καλλιτέχνες θέλουν να δοθεί έμφαση, μέσα σε ένα λιτό έως μηδαμινό σκηνικό. Συγκεκριμένοι διάλογοι ουσιαστικά δεν υπάρχουν. Οι όποιες συζητήσεις, συμβαίνουν ενώ ο καθένας επαναλαμβάνει για κάποιες φορές ένα μίνι μονόλογο, στον οποίον ο άλλος περιπλέκει σαν απάντηση τα δικά του λόγια, βγάζοντας ουσιαστικά, τρία διαφορετικά αποτελέσματα.

Ο συγχρωτισμός του θεατή με το έργο, στην πραγματικότητα ξεκινάει πριν αρχίσει η παράσταση. Καθώς τα φώτα είναι ακόμα αναμμένα και ο κόσμος περιφέρεται μεταξύ της εισόδου, του φουαγιέ και των θέσεων, ακούγεται μία μουσική σαν κάποιος να παίζει με τους σταθμούς ενός ραδιοφώνου, που όμως καθόλου τυχαία δεν είναι. Έχουν γίνει επιλογές από βαριά λαϊκά και κλασσικό ροκ, μέχρι ομιλίες και εκκλησιαστικές λειτουργίες. Είναι δε τόσο πετυχημένο ως ραδιοφωνικό ζάπινγκ, που αν δεν υπήρχε η επανάληψη κάποια στιγμή, θα μπορούσε κανείς να πιστέψει ότι πραγματικά κάποιος παίζει με το ραδιόφωνο, χωρίς, όχι απλά να μην βρίσκει αυτό που θέλει να ακούσει, αλλά να μην θέλει να ακούσει κάτι. Απλά παίζει νευρικά με την συνεχή εναλλαγή των σταθμών, δημιουργώντας μια ελαφρώς χαοτική αίσθηση.

Με αυτή την αίσθηση να κυριαρχεί, τα φώτα σβήνουν και η παράσταση αρχίζει, μαζί με τις διαφορετικές σκέψεις που αρχίζουν να περνούν από το μυαλό του καθένα. Μπροστά από τα μάτια μας αλλά, κυρίως, μπροστά από τον καθρέφτη της ψυχής μας πέρασαν οι θεοί, οι θρησκείες, οι ενοχές, τα λάθη, η καθημερινότητα σε σχέση με όλα αυτά, το επέκεινα. Η θρησκευτικότητα, που σε όλες τις στιγμές της ιστορίας και της προϊστορίας ανέπτυσσε ο άνθρωπος ψάχνοντας να βρει απαντήσεις κυρίως στο "από πού ήρθα" και στο "τι υπάρχει μετά", αλλά και γενικότερα να εξηγήσει πράγματα που του ήταν ακατανόητα δημιούργησαν τους κατά περιόδους θεούς. Περνώντας από θεοποιήσεις νεκρών, ουρανίων σωμάτων και φυσικών φαινομένων αρχικά και από τις σύγχρονες θρησκείες των σταυροφοριών, της ιεράς εξέτασης και των ιερών πολέμων στη συνέχεια, φτάσαμε σε ένα μπερδεμένο 2009, όπου ίσως να πιστεύουμε πια ότι δεν υπάρχει θεός, ίσως όμως και να τον χρειαζόμαστε πιο πολύ από ποτέ.

Η θρησκευτικότητα δεν είναι μόνο η λύση για την εξήγηση ακατάληπτων για τον ανθρώπινο νου φαινομένων. Είναι και η ελπίδα για έξωθεν βοήθεια, για μας αλλά και για όσους θα θέλαμε να βοηθήσουμε. Στον τοίχο στο πίσω μέρος του σκηνικού είναι κολλημένα χαρτιά με διάφορες εκφράσεις και φωτογραφίες, τα οποία οι ηθοποιοί ξεκρεμάνε ένα ένα και μας τα δείχνουν, πετώντας στη συνέχεια κάτω και δημιουργώντας έτσι μια αίσθηση αυξανόμενου χάους. Πιστεύεις, τι πιστεύεις, σε τι πιστεύεις, βοήθεια, αγαπάτε αλλήλους, φωτογραφίες παιδιών του τρίτου κόσμου και θυμάτων πολέμου, ποιος είμαι, σ’ αγαπώ, είμαι ελεύθερος, φοβάμαι… Μου είναι αδύνατον να θυμηθώ τι από όλα τα παραπάνω ήταν γραμμένο και τι περνούσε τη στιγμή που έβλεπα από το μυαλό μου. Μέσα στο χαμό που είχε δημιουργηθεί από τα χαρτιά ήρθαν να προστεθούν και μερικά ψεύτικα γαρίφαλα, κάποια από τα οποία κατέληξαν στα χέρια μας από μία βόλτα μιας ηθοποιού στο κοινό.

Είναι ο Θεός θεός; Και ποιος θεός; Χριστός, Μωάμεθ ή Βούδας; Είναι ο Έλβις θεός; Έλβις, Michael Jackson ή Καζαντζίδης; Μπορώ να πιστεύω χωρίς να είμαι πιστός; Όλα αυτά και, ίσως πολλά περισσότερα, ήταν η προβληματική που προσπάθησε να προσεγγίσει το έργο. Το έβλεπες στα πρόσωπα των θεατών την ώρα που έβγαιναν από το μικρό θεατράκι της οδού Ηπείρου, με το ακόμα μικρότερο και χωρίς προσωπικό φουαγιέ, όπου έπαιρνες μόνος σου και δωρεάν ό,τι ήθελες. Το κάθε πρόσωπο είχε διαφορετική όψη, δείγμα του ότι ο καθένας "είδε" μια άλλη παράσταση, μέσα από την αποδόμηση της ομάδας epta για τους προσωπικούς σωτήρες που ψάχνει ο καθένας μας.

buzz it!

5 αξιόλογες σκέψεις:

Κωνσταντινιδης Νεκταριος-Γεωργιος είπε...

εμπεριστατωμενη αναλυση της παραστασης!
Δυστυχως δεν προλαβα να τη δω.
θα παρακολουθω το blog σου.
περιεχει ενδιαφερουσες ανακοινωσεις

http://aggelos-x-aggelos.blogspot.com/
Ανώνυμος είπε...

aaaaa片俱樂部影片百分百貼影片區UT女優免費影片UThome聊天室日本ab女傭影片情色論壇性愛aa片av女優金瓶影片交流區百事台南視訊視訊聊天女生自衛a影片免費h短片夢中情人情趣用品影音視訊交友網jp成人視訊聊天影音live秀後宮電影線上a片免費看小潘潘成人片av女優

http://aggelos-x-aggelos.blogspot.com/
angel είπε...

Μας ζήτησες έστω και να χαμογελάσομε. Παρόλο που είμαι άγγελος για λόγους προσωπικούς δεν μπορώ να χαμογελάσω όμως, σου αφήνω τις ευχές μου για ένα καλύτερο χρόνο και ένα λαμπρό μέλλον.

http://aggelos-x-aggelos.blogspot.com/
AΡΤΕΜΙΣ είπε...

Χρονια Πολλα, Αγγελε Εξαγγελλε...το ονομα σου μου θυμιζει ενα τραγουδι του Σαββοπουλου και ο τροπος που προσεγγιζεις τα θεματα σου κινουνται στο φιλοσοφικο πνευμα αυτου του τραγουδιου....! Γραφεις πολυ ωραια και εκφραζεις αξιολογους προβληματισμους που αγγιζουν τους αναγνωστες σου..! Συνεχισε, εγω προσωπικα θα σε παρακολουθω και θα προτεινω και σε αλλους να κανουν το ιδιο... Να εισαι καλα και ευχομαι Καλη Χρονια με υγεια, αγαπη και προσωπικες επιτυχιες στη ζωη σου...!!!!!!!!!

http://aggelos-x-aggelos.blogspot.com/
aggelos-x-aggelos είπε...

@ Κωνσταντινιδης Νεκταριος-Γεωργιος
Σε ευχαριστώ φίλε. Ιδιαίτερα η δικιά σου γνώμη για το θέμα με τιμά.

@ angel
Λυπάμαι πραγματικά που δεν μπορείς να γελάσεις· δεν ταιριάζει αυτό σε άγγελο. Ελπίζω όμως, όντας Άγγελος και εγώ, να σε κάνω εγώ κάποια στιγμή να χαμογελάσεις.

Σε ευχαριστώ για τις ευχές!

@ ΑΡΤΕΜΙΣ
Αν και καθυστερημένα (πόσες φορές έχω γράψει αυτή τη λέξη σε σχόλιά μου) χρόνια πολλά και σε σένα και σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

Το όνομά μου όντως από το τραγούδι του Σαββόπουλου είναι εμπνευσμένο αν και αργότερα έμαθα και την κανονική του σημασία. Κάποια στιγμή θα γράψω ένα αναλυτικό άρθρο για το τι ακριβώς σημαίνει

http://aggelos-x-aggelos.blogspot.com/