Παρασκευή, 14 Απριλίου 2006

Για την paragrafos

Να γράφεις ένα blog, ο λόγος ποιος; Να πεις αυτά που θες; Λες και δεν τα ‘παν άλλοι. Να πεις κάτι καινούριο; Και που το ξέρεις καινούριο πως θα είναι; Μήπως τα διάβασες όλα η έστω τα πιο πολλά; Αν, και μήπως, και αν δεν, και στοιχιώνεις από φαντάσματα.

Και λες δεν πειράζει τόσα με βασανίζουν ας τα πω σε κάποιον, αν με διαβάσει ποτέ κανείς. Και κάθεσαι και γράφεις, και όντας μη γραφιάς και απαίδευτος σ’ αυτό κουράζεσαι και ιδρώνεις. Και μια βδομάδα πιο μετά το ανεβάζεις.

Και τριγυρνάς σε άλλων να δεις και τίποτα άλλο, ίσως τίποτα χειρότερο από το δικό σου να χαρείς. Και που και που F5 στο δικό σου μπας και σε βρήκε κανένας.

Και βρίσκεις κάπου ένα Δήμου και κολλάς. Και στην αρχή σου αρέσει και γνωρίζεις και άλλο κόσμο και γίνεται και ντόρος στο δικό σου και εσύ κάνεις στων άλλων.

Και μια στιγμή συνειδητοποιείς ότι δεν θα φτάσεις ποτέ αυτόν που διαβάζεις και αυτούς που του γράφουν. Και τότε κουράζεσαι 2 φορές πιο πολύ μόνο και να σκεφτείς να γράψεις.

Και λες αυτό ήταν τελείωσε δεν τον ξαναδιαβάζω, γιατί όσο τον διαβάζω δεν γράφω στο δικό μου, θα ασχοληθώ με το δικό μου θα γίνω καλός σαν και αυτόν και όσους γράφουν εκεί μέσα.
Και εκεί που λες μια τελευταία ματιά και φεύγω στην κάνει η paragrafos. Και σου πετάει ένα Καββαδία εκτός Μικρούτσικου και σου παίρνει τα μυαλά.

Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής
των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων
και θα πεθάνω μια βραδιά σαν όλες τις βραδιές
χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων

Για το Μαδράς τη Σιγκαπούρ τ' Αλγέρι και το Σφαξ
θ' αναχωρούν σαν πάντοτε περήφανα τα πλοία
κι εγώ σκυφτός σ' ένα γραφείο με χάρτες ναυτικούς
θα κάνω αθροίσεις σε χοντρά λογιστικά βιβλία

Θα πάψω πια για μακρινά ταξίδια να μιλώ
οι φίλοι θα νομίζουνε πως τα 'χω πια ξεχάσει
κι η μάνα μου χαρούμενη θα λέει σ' όποιον ρωτά
"Ήταν μια λόξα νεανική, μα τώρα έχει περάσει

Μα ο εαυτός μου μια βραδιά εμπρός μου θα υψωθεί
και λόγο ως ένας δικαστής στυγνός θα μου ζητήσει
κι αυτό το ανάξιο χέρι μου που τρέμει θα οπλιστεί
θα σημαδέψει κι άφοβα το φταίχτη θα χτυπήσει

Κι εγώ που τόσο επόθησα μια μέρα να ταφώ
σε κάποια θάλασσα βαθειά στις μακρινές Ινδίες
θα 'χω ένα θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ
και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες

Όλο το post είναι αφιερωμένο σε σένα καλή μου paragrafos που μου έφτιαξες το απόγευμα και το βράδυ όταν θα το διαβάζω στο κοριτσάκι μου.

buzz it!

10 αξιόλογες σκέψεις:

paragrafos είπε...

Είναι τιμή μου! Και η αγάπη σας με σκλαβώνει.

Όσο για την κορούλα σας, αν μου πείτε πόσο χρονών είναι, θα της αφιερώσω και τραγουδάκι και ποιηματάκια.

Θα επανέλθω

Με αγάπη

Παράγραφος

http://aggelos-x-aggelos.blogspot.com/
skoumas είπε...

Εγώ πιστεύω ότι πρώτα γράφεις για εσένα και μετά για τον κόσμο. Δηλαδή θέλω να πω ότι το κίνητρο ενός blogger πρέπει πάντα να είναι η προσωπική ανάγκη να γράψει.

Το blog είναι μάχη του εγώ μας. Δεν πιστεύω ότι μπορεί να υπάρξει ποτέ ανταγωνισμός με τα blogs μεταξύ τους, πέρα απο τους ανταγωνισμούς με τα νούμερα. Επισκέψεις κτλ

http://aggelos-x-aggelos.blogspot.com/
aggelos-x-aggelos είπε...

Γλυκιά μου paragrafos το κοριτσάκι μου είναι 26 και εγώ ειμαι 30. Άρα μάλλον δεν είναι κόρη μου και ελπίζω αυτό να μην αλλάζει την αρχίκη σας πρόθεση...

Πάντως σας ευχαριστούμε και οι 2 και θα περιμένουμε με ενδιαφέρον την πάντα συγκινητική σας έμπνευση!!!

http://aggelos-x-aggelos.blogspot.com/
aggelos-x-aggelos είπε...

skoumas δεν το εννοούσα ακριβώς έτσι αλλά εμείς, φαντάζομαι, θα τα πούμε και από κοντά...

http://aggelos-x-aggelos.blogspot.com/
paragrafos είπε...

aggelos-x-aggelos said...
Γλυκιά μου paragrafos το κοριτσάκι μου είναι 26 και εγώ ειμαι 30. Άρα μάλλον δεν είναι κόρη μου και ελπίζω αυτό να μην αλλάζει την αρχίκη σας πρόθεση...

Πάντως σας ευχαριστούμε και οι 2 και θα περιμένουμε με ενδιαφέρον την πάντα συγκινητική σας έμπνευση!!!
-------------------------

Μιλήσατε με τόση στοργή και αγάπη για το κορίτσι σας που υπέθεσα ότι είναι κορούλα σας!!!!

Είναι πολυ τυχερή που έχει μια αγάπη τόσο τρυφερή!

Την αγάπη μου και στους δυο σας!

Παράγραφος

Και μη νομίσετε ότι θα μου γλιτώσετε! Θα ψάξω για ένα τραγούδι που να σας ταιριαζει, αλλά εσείς ανήκετε σε άλλη γενιά κι εμενα τα γούστα μου είναι κάπως πεπαλαιωμένα. Θα επανέλθω!

http://aggelos-x-aggelos.blogspot.com/
cynthia είπε...

paragrafos said...
Είναι πολυ τυχερή που έχει μια αγάπη τόσο τρυφερή!

άραγε το ξέρει πόσο τυχερή είναι;Κι εσύ;Της το δείχνεις αρκετά;
Όταν υπάρχουν τέτοια συναισθήματα,είναι ωραίο να τα βγάζουμε στην επιφάνεια!
Κι αν τα βγάζουμε που και που,είναι ακόμα πιο ωραίο να τα θυμίζουμε στον άλλον!

@aggelos-x-aggelos
Το σημαντικό είναι ότι υπάρχουν ανησυχίες,που κρατούν το πνεύμα σε εγρήγορση.Όταν υπάρχει κάτι που θες να πεις,που θες να μοιραστείς,τότε αργά ή γρήγορα θα γράψεις.
..."Να πεις κάτι καινούριο;Και που το ξέρεις καινούριο πως θα είναι;Μήπως τα διάβασες όλα ή έστω τα πιο πολλά;"
Η κάθε σκέψη μας μπορεί να έχει ειπωθεί από κάποιον άλλον,μπορεί να έχει συζητηθεί η κάθε ανησυχία...Αν μ'αυτό το φόβο μετρούσαμε τα βήματά μας,αν μας "στοιχιώναν" τέτοια φαντάσματα,θα μέναμε μισοί...Μήπως και τότε δε θα υπήρχαν τα αν,και μήπως και αν δεν;
Πάντα θα υπάρχει κάποιος ένα βήμα πριν ή ένα βήμα μετά.Να βοηθήσει ή να βοηθηθεί.Να ρωτήσει ή να απαντήσει.
..."Και κάθεσαι και γράφεις,και όντας μη γραφιάς και απαίδευτος σ'αυτό,κουράζεσαι και ιδρώνεις".
Αυτήν δεν είναι όλη η μαγεία;Να κουραστείς και να ανταμοιφθείς;Ακόμα κι αν δε φτάσεις ποτέ αυτόν που "διαβάζουν".Τουλάχιστον προσπαθείς...Τουλάχιστον δεν μένεις μισός...

http://aggelos-x-aggelos.blogspot.com/
sofi-k είπε...

Πω πω μέλια!!!
Ωραία πράγματα!

cynthia said...
"...άραγε το ξέρει πόσο τυχερή είναι;..."

Εσύ νιώθεις τυχερός μαζί της;;;

http://aggelos-x-aggelos.blogspot.com/
Ανώνυμος είπε...

Here are some links that I believe will be interested

http://aggelos-x-aggelos.blogspot.com/
Ανώνυμος είπε...

Your are Nice. And so is your site! Maybe you need some more pictures. Will return in the near future.
»

http://aggelos-x-aggelos.blogspot.com/
Ανώνυμος είπε...

I'm impressed with your site, very nice graphics!
»

http://aggelos-x-aggelos.blogspot.com/